در نتيجه اين بلندپروازى ، خداى تعالى او را به عذاب دنيا و آخرت بگرفت ( 25 ) . و در اين سرگذشت عبرتى است براى مآلانديشى كه از سوء عاقبت ترسان است ( 26 ) . آيا خلقت شما سختتر است يا آفرينش آسمان كه خدا بنايش كرده ؟ ! ( 27 ) . و سقف آن را بالا برده و آن را منظم ساخته ؟ ( 28 ) . شبش را تاريك و روزش را روشن كرده ( 29 ) . و زمين را بعد از آن گسترده ( 30 ) . آب و چراگاه در آن بيرون كرده ( 31 ) . و كوه ها را ريشه دار ساخته ( 32 ) . كه همه اينها مايه برخوردارى شما و حيوانات شما است ( 33 ) . پس وقتى آن حادثه بزرگ رخ دهد ( 34 ) . در آن روزى كه انسان هر چه كرده به ياد مىآورد ( 35 ) . و جهنم براى هر صاحب چشمى ظاهر مىشود ( چه خواهيد كرد ) ( 36 ) . ( در آن روز مردم دو طايفه‌اند ) اما كسى كه طغيان كرده ( 37 ) . و زندگى دنيا را ترجيح داد ( 38 ) . دوزخ جايش است ( 39 ) . و اما كسى كه از موقعيت پروردگارش ترسيده و از هواى نفس جلوگيرى كرده ( 40 ) . بهشت جايگاه او است ( 41 ) . بيان آيات در اين سوره خبرهاى مؤكدى از وقوع قيامت آمده ، و از طريق تدبير ربوبى كه نتيجه اش تقسيم شدن مردم به دو طايفه بهشتى و دوزخى است ، بر وقوع آن استدلال كرده ، و در آخر با اشاره به اينكه از رسول خدا ( ص ) مىپرسيدند كه قيامت چه وقت است ؟ و با پاسخ به اين سؤال سوره را ختم مىكند ، و از سياق اين سوره بر مىآيد كه در مكه نازل شده است . * ( « وَالنَّازِعاتِ غَرْقاً وَالنَّاشِطاتِ نَشْطاً وَالسَّابِحاتِ سَبْحاً فَالسَّابِقاتِ سَبْقاً فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً » ) * مفسرين در تفسير اين آيات پنجگانه اختلاف عجيبى به راه انداخته‌اند ، ولى همه آنان